Landschaftsverband
Stade: Plattdeutsche Texte, nicht nur für den
plattdeutschen Schüler-Lesewettbewerb im Elbe-Weser-Dreieck:
Hansi un
Hanseline!
Von Anna Birreck
- Dor sus wat dörch de
Twiegen von de grote Ficht. Sien Fell weer rotbruun, meist so as
dat von Reinke den Voss. De weer dat ober nich. Wie schull een
Voss ok woll boven in den Dannboom rinkomen. To 'n Klattern sünd
siene Krallen nu mol nich mookt. Hansi, de Eekkoter weer dat. He
sprung von een Telken no den annernun keek neeschierig no ünnen.
Dor lepen Minschen in 'n Holt ünner de Bööm rüm.
Se harrn een Korv tohölp, wo se alle Ogenblick wat rin
leggen deen. Wat sochen de denn dor? Wohrhaftig, de nehmen de
Dannentappen op, de Hansi al ganz afgnault harr. De Dannensoot,
de dor twüschen seet, weer nu mol för Hansi een feine
Mohltiet. Nu weern de Tappen ober doch kohlknabbert, wat wullen
de Minschen dor nu bloots noch mit? Neeschierig kek Hansi von
boven dool. He höör, dat de een to den annern sä,
de Dinger kunnen se fein bruken för een Gesteck oder to 'n
Basteln. Komischen Kroom. De Minschen dünken sik doch
jümmers wat slauer as de Deerten, un nu nehmen se sogor wat
mit, wat Hansi nich mehr bruken kunn
-
Dat müss he jo woll
reinweg sien Froo, de Hanseline , vertellen. Mit grote Sprüng
flitz he dörch de Bööm no Huus to. Ganz an annern
Enn von dat Holt in een dichten Dannenboom ganz boben in de Spitz
harrn se sik een Kogel boot. Kogel heet dat Neest von den
Eekkoter. Dat is ründüm toboot un hett bloots een Lock
to 'n rinkrepen.
-
Hanseline seet to Huus in den
Kogel un harr al lang op Hansi töövt. He schull op de
lütten Hansikinner oppassen. Se wull jo ok mol los. De
Kattekergören toven ünner de jungen Dannen wat rüm
un smeten mit allens, wat se dor so funnen. Hansi keek sik dat an
un harr een Idee. So een afgeknabberten Dannentappen weer doch
seker ok een fein Speeltüüg för sien Kinner.
Villicht weern de Minschen jo doch gornich so dumm, wenn se de
Dinger mit no Huus nehmen
|