Landschaftsverband
Stade: Plattdeutsche Texte, nicht nur für den
plattdeutschen Schüler-Lesewettbewerb im Elbe-Weser-Dreieck:
- Liselotte Greife
Un nu schall mi noch een wat
von Pisa vertelln
Nu hett sik dat
ruutstellt, dat de Lüüd, de vör mehr as dusend
Johrn hier in uns Land leevt hebbt, dat de ehr Tiet ganz besünners
wied vörruut weern. Dat se dat ruutfunnen hebbt, dat is jo
egens dat Verdeenst von de Russen - obschonst de dat seker gor
nich wullt hebbt.
Dat is so komen -
in Rußland hebbt Archäologen groovt - hunnert Meter
deep in de Eer. Ünnere annere Soken hebbt se dor een Stück
Kupperdroht funnen. Jichtenseen hett denn seggt, dat de Droht al
tusend Johr oold weer.
Solang harr he in
de Eer legen. Von düssen Fund un düssen Snack hett een
Zeitungsmann to weten kregen. Un de hett denn in sienen Bladd
schreven, dat dat in Rußland al vör dusend Johrn ene
Telefonleitung geven harr. Wat dat de Lesers nu glöövt,
oder wat he dat sülm glöövt - dat weet wi nich, un
dat is ok nich ruuttokriegen.
Over schreven hett
he dat, un dor kummt dat jo op an. Dat is nu over so, dat
hüdigendaags allns dat, wat eenmol in de Zeitung steiht, dat
dat överall henkummt, ok in annere Eerdtelen. So keem de
Noricht ok no Amerika.
Un - as jedereen
weet - de Amerikoners wulln bi sowat jo nich trüüchstohn.
Se hebbt ganz fix ok groven. Se hebbt ene groote Groovsteed mookt
un de von alle Sieten fotografeern loten. `n poor Daag loter stünn
dann in alle amerikonschen Zeitungen, dat se bi dat Groven - nich
wiedaf von Washington - Glasfaserkabels funnen harrn, de - no de
Deepte to urdelen in de se groven hebbt - al 1500 Johr oold weern.
Un de weern de Bewies dorför, dat de Amerikoners von Lüüd
afstammen doot, de al lang vör de Tiet, ut de de Kupperdroht
von de Russen weer, ene "hochtechnisierte Telefonleitung"
nützt harrn.
Bi düsse
Noricht is dat woll teemlich seker, dat dor nich veel achter is.
Man - de Amerikoners sünd dor nich so pingelig. Un Zeitungen
gifft dat in düssen groten Land veel, dat gifft veel Platz,
wat to drucken. Un ok veel Möhn, dat allns to verköpen.
Un so ene Noricht - dat is doch wat.
Un de Noricht keem
ok överall hen - ok no Norddüütschland. In
Norddüütschland hebbt se jo ok veel in de Eer funnen,
wat ut ole Tieten is. In dat Land Wursten an de Wesser hebbt
Archäologen sogor een ganzes Dörp utgroven, dat in de
eerste Tiet no de Tietenreken entstohn is. Dat heet denn, vör
meist tweetusend Johrn. Telefonkabels sünd dor nich ween. An
veele annere Steden is noch groovt worrn, ok üm Lünborg,
in de Lönbuger Heid, - over överall - keen
Telefonkabels.
Kiek - un dat is
doch de Bewies doför, dat uns Vöröllern sik al lang
över dat schnurlose Telefon miteenanner besnackt hebbt. Dat
hebbt de Archäologen bi uns nich an de Zeitung geben, dor is
nix von schreven worrn. De Lüüd sünd hier jo nich
so, dat se mit allns Opsehn moken wöllt. Over wohr is dat -
se hebbt wiss un wohrhaftig keen Telefonkabenls in de Eer funnen.
Un nu schall mi noch een wat von Pisa vertelln.
|